Książka otwiera cykl publikacji pod hasłem Gostyńscy regionaliści. Obok Franciszka Glury w serii mają się znaleźć opracowania dotyczące życia działalności osób zasłużonych dla ziemi gostyńskiej, m.in. Pawła Teodora Schulza, Władysława Kołomłockiego, Stefana Jankowiaka, Romana Tomaszewskiego. Publikacja składa się z dwóch części. W pierwszej możemy znaleźć obszerny biogram Franciszka Glury, opracowany przez jego syna Romana, a także bibliografię prac znanego regionalisty, sporządzoną przez Romana Glurę i Mirosława Sobkowiaka. Zestawienie bibliograficzne uwzględnia zarówno wydawnictwa zwarte (wydane drukiem), jak i artykuły zamieszczone w różnych czasopismach. Opracowanie ponadto posiada wykaz niepublikowanych prac Franciszka Glury, pozostawionych w formie maszynopisów. Jeden z rozdziałów książki pt. Związek Inwalidów Wojennych w Gostyniu jest przykładem nie wydanego, i niestety niedokończonego rękopisu. Drugą część publikacji stanowią artykuły przyjaciół i współpracowników Franciszka Glury. W jednym z nich Kazimierz Dworecki, były dyrektor Szkoły Podstawowej nr 3 w Gostyniu, wspomina pracę i zasługi regionalisty dla rozwoju kierowanej przez siebie placówki. Harcerskie zamiłowania Franciszka Glury bardzo ciepło opisuje w Jan Rolnik, nauczyciel i harcerz, który poświęcił swemu przyjacielowi wiersz pt. Kronikarz. Nie można zapomnieć także o działalności kulturalnej Franciszka Glury. O tym okresie jego życia pisze Anna Konieczna, która zetknęła się z nim podczas pracy w Powiatowym Domu Kultury w Gostyniu. Irena Dudek natomiast wspomina Franciszka Glurę najpierw jako swojego nauczyciela geografii w SP nr 3, później jako pierwszego pracodawcę, zasłużonego działacza Klubu Seniora oraz nowo utworzonego w 1982 roku Domu Dziennego Pobytu. Kolejny rozdział publikacji, autorstwa Stanisława Czajki, to pełen ciepła i serdeczności obraz człowieka, który przez całe swoje życie pozostawał wierny ziemi gostyńskiej i pasjonował się jej przeszłością. Bardzo osobisty charakter ma również artykuł Jana Markowskiego pt. Franio - tak Ciebie pamiętam. Znajomość tych dwojga rozpoczęła się z chwilą podjęcia pracy przez F. Glurę na stanowisku zastępcy dyrektora ds. ekonomicznych Zespołu Opieki Zdrowotnej w Gostyniu. Ostatni rozdział książki jest przedrukiem artykułu Danuty Górnaś Ostatnie pożegnanie, zamieszczonego w „Wieściach Pępowa” w numerze 31 z 1994 roku. Publikację wzbogacają czarno-białe i kolorowe fotografie rejestrujące życie prywatne i zawodowe Franciszka Glury.