Polityczny żywot Pawła Kukiza składa się ze sprzeczności. Był za Platformą, a teraz przeciw niej. Był przeciw PiS, a teraz PiS wspiera. Śpiewał Ukraińcom na Majdanie, a dziś domaga się neutralności wobec konfliktu na Wschodzie. Kiedyś gorący zwolennik integracji z Unią Europejską, teraz zachodnie korporacje są dla niego wcieleniem zła. Pisał antydysktyminacyjne protest songi, dziś podsyca nastroje przeciw imigrantom. Taki jest właśnie Paweł Kukiz. Co chwilę, to inny muzycznie i politycznie, ale zawsze przeciw jakiemuś „systemowi”, za którego ofiarę uważa siebie - i Polskę. Przeciw Jaruzelskiemu, przeciw Kaczyńskiemu, przeciw Komorowskiemu. Niezmienną cecha Kukiza jest zmienność. (fragment książki) Poza tym w książce trzy inne tematy: „Rafi Eitan. Najsłynniejszy agent Mosadu. Człowiek, który złapał Eichmanna” Autorzy: Karolina Przewrocka Na cztery dni przed rozpoczęciem akcji nie spuszczaliśmy go z oczu. Wtedy widziałem Eichmanna po raz pierwszy. Byłem pewien na 99 procent, że wytropiliśmy właściwego człowieka. W aktach znajdowała się fotografia zdobyta przez Wiesenthala i starsze zdjęcia Eichmanna. Dobrze wryła się nam w pamięć jego twarz. Dziwne że Eichmann nie podjął większych środków ostrożności. Nie sądziłem, że czołowy funkcjonariusz hitlerowski, żyje tak ubogo. Rodzina Eichmannów mieszkała w bardzo skromnym, piętrowym domku, bez prądu przy ulicy Garibaldiego na odludnych przedmieściach Buenos Aires. Najbardziej martwiliśmy się, że Eichmannowi pośpieszą z pomocą zbiegli naziści ukrywający się w Argentynie. Obawialiśmy się także zatrzymania przez argentyńską policję. Nasza dekonspiracja oznaczałaby niepowodzenie całej akcji - Eichmann z pewnością rozpłynąłby się w powietrzu, nie mówiąc o wybuchu skandalu dyplomatycznego.