Konferencja jest organizowana z okazji 30. rocznicy pierwszej pielgrzymki Jana Pawła II do Polski. Jej celem jest zebranie, usystematyzowanie i upowszechnienie różnych aspektów oddziaływania Jana Pawła II na kształt współczesnego języka polskiego. W naszym założeniu ma to być próba wszechstronnego zaprezentowania tego fenomenu Jana Pawła II, jakim było mistrzostwo słowa, takie kształtowanie Jego wielorakich wypowiedzi É typów wypowiedzi i wielu gatunków tekstów, w których się wypowiadał É by nie tylko przekazywać swoją wizję świata i wpływać na odbiorców, ale także, by czynić to w pięknej formie językowej i kształtować wrażliwość na piękno polskiej mowy. O wygłoszenie referatów poprosiliśmy najwybitniejszych polskich językoznawców, którzy już o języku Jana Pawła II pisali. Wszystkie osoby, do których zwróciliśmy się z prośbą o udział, przyjęły zaproszenie É wiele z radością. Są wśród nich m. in.: Profesorowie: Bogdan Walczak, Jerzy Bartmiński, Barbara Boniecka, Maria Wojtak, Irena Bajerowa, Marian Kucała, Renata Grzegorczykowa, Jadwiga Puzynina, Jan Miodek, Kazimierz Ożóg, Stanisław Gajda, Bożena Matuszczyk, literaturoznawcy: Krzysztof Dybciak, Mirosława Ołdakowska-Kuflowa, Bożena Chrząstowska, teologowie i medioznawczy: ks. Jarosław Różański, Eugeniusz Sakowicz, ks. Marek Lis. Referenci zajmą się m. in. takimi problemami: Znaczenie i sens słowa w tekstach JP II, Pola semantyczne, neologizmy, archaizmy i ich funkcje w tekstach JPII, Słowo i język w wypowiedziach Karola Wojtyły i JPII, Świat wartości i wartościowanie w wypowiedziach JPII, Modele grzeczności językowej stosowanej w tekstach JPII kierowanych do różnych adresatów, Język i styl wybranych tekstów, Język teologii a język poezji JPII, Symbol É funkcje i sposoby wykorzystania w różnych tekstach JPII, Perswazyjność wypowiedzi JPII, Słowo pisane a słowo recytowane JPII, Język Karola Wojtyły/JPII a tradycja literacka, Recepcja języka JPII w języku jednostek (ludzi Kościoła, twórców literackich, polityków, i in.); problematyka językowa, stylistyczna, retoryczna zostanie dopełniona przedstawieniem kontekstu kulturowego, literackiego, medialnego i teologicznego.

To jeden z ostatnich opublikowanych dramatów Karola Wojtyły. W podtytule zostało dodane ämisterium", które podkreśla charakter dzieła jako bardziej filozoficznego niż artystycznego (choć walorów poetyckich nie brak!) Dramat jest rozważaniem na temat istoty ojcostwa, macierzyństwa i dzieciństwa-synostwa oraz całego życia ludzkiego. Wszystko to przenosi myśl na grunt relacji w Trójcy Świętej. Ks. Józef Tischner napisał, że kluczem do zrozumienia tego misterium jest idea twórczej wzajemności osób. Ideę tę można wysłowić następująco: "ja, dzięki tobie, staję się sobą, i ty, dzięki mnie, stajesz się sobą". W doświadczeniu twórczej wzajemności jest ukryta głęboko ludzka tajemnica.