Dni oczekiwania, czasem nawet tygodnie. Bilet, szalik, koszulka czy flaga - tego dnia muszą być pod ręką. Od rana nerwy, mnożące się w głowie pytania o formę i przede wszystkim wynik. Poziom adrenaliny podnosi się wraz z kolejnymi odliczanymi minutami. Droga na stadion. Coraz bliżej. To widać, w końcu ludzie mijani obok coraz częściej noszą jeden kolor. Jaki? Wiadomo, nasz. Tłum gęstnieje, słychać śpiewy, na niebie łuna od jupiterów. Kolejka, kołowroty. Bilet pod czytnik, uśmiech dla "wielkiego brata" i rewizja. Wreszcie na trybunie. Strumień ludzi zalewa sektory, coraz więcej znajomych twarzy. Nasi wychodzą na rozgrzewkę. Oklaski, powitanie. Rozmowa z sąsiadem z miejsca obok nie pomaga, przecież on też nie zna wyniku. Poczekamy co najmniej 90 minut. Hymn, barwy w górę, tumult i duma - już my Wam pokażemy. Ostatni gwizdek - padając sobie w ramiona lub w kompletnej, przerażającej ciszy wychodzimy. Kolejna szansa za kilka, kilkanaście dni.Ten rytuał powtarzają co tydzień miliony ludzi na całym świecie. Mówimy różnymi językami, może nas różnić niemal wszystko - płeć, pochodzenie, rasa, religia, orientacja seksualna czy wreszcie podejście do własnej roli w tym cotygodniowym rytmie. Możemy śpiewać w różnych językach (lub wcale) czy wściekać się po straconej bramce na tysiące sposobów, ale rozumiemy się świetnie. Najlepszym dowodem jest właśnie ten projekt. Zetknęliśmy się z ludźmi o najróżniejszych korzeniach, od Argentyny po Indonezję, ale informując ich o celu i charakterze przedsięwzięcia ani raz nie usłyszeliśmy odmowy, ani jednego pytania o wynagrodzenie. Tak to działa, w końcu mówimy jednym językiem. Co nas łączy? Dlaczego? Jak? Pokazać to starają się dr Dominik Antonowicz, Łukasz Wrzesiński czy Anna Chodacka.

Za nami najważniejsza impreza nie tylko piłkarska, ale sportowa w historii Polski. Euro 2012 było prawdziwym świętem dla kibiców nie tylko z naszego kraju, ale również z całego świata. Wszyscy byli zadowoleni z tego, co zobaczyli i przeżyli na polskich oraz ukraińskich stadionach oraz zaskoczeni wspaniałą atmosferą, jaka panowała w naszych miastach. Za to na boiskach nie brakowało emocji oraz niespodziewanych wyników. Tylko w dwóch z trzydziestu jeden meczów kibice nie obejrzeli goli, a ukoronowaniem turnieju był finał Euro, w którym po raz pierwszy w historii padło aż tyle bramek. Warto więc podsumować ten wyjątkowy nie tylko dla nas turniej. äMistrzostwa Europy 2012: Kronikaö to piękny album zawierający efektowne zdjęcia piłkarzy i kibiców, opisy i dokumentacje dotyczącą wszystkich meczów Euro 2012, multum statystyk turnieju, tabelę wszech czasów Mistrzostw Europy, portret mistrzowskiej reprezentacji Hiszpanii, zarys historii turnieju oraz wiele innych ciekawych materiałów. To obowiązkowa książka na półce każdego kibica! Jedyna na polskim rynku podsumowująca finałowy turniej Euro.